مترجم سایت

طراحي يك ميكروابزار سيال براي تشخيص آنتي‌‌ژن‌هاي سرطاني

پژوهشگران مؤسسه فناوري ماساچوست(MIT ) در حال طراحي دستگاهي بسيار کوچک و قابل کاشت در بدن(Implant ) هستند که روزي به پزشکان اين امکان را مي‌دهد تا بتوانند ميزان رشد تومور و پاسخ‌دهي آن به روند شيمي‌درماني را در بيماران سرطاني، به‌سرعت ارزيابي نمايند.

اين دستگاه را که دو محقق به نام‌هاي ميخائيل سيما و رابرت لانگر ـ هر دو از مرکز همکاري‌هاي مشترک دانشگاه هاروارد و MIT براي پيشبرد مطالعات در زمينه کاربردهاي فناوري‌نانو در پزشکي ـ طراحي كرده‌اند، از نانوذراتي تشکيل شده‌است که مي‌توان آنها را براي آزمايش‌هاي تشخيصي مواد مختلف به کار برد که موادي چون آنتي‌ژن‌هاي سرطاني و متابوليت‌هايي مانند گلوکز و اکسيژن ـ که در رشد تومور لازمند ـ از اين دسته محسوب مي‌شوند.

اين دستگاه همچنين مي تواند در صورت قرار گرفتن داخل بدن به پزشکان نشان دهد که چه مقدار از يک داروي ضد سرطاني كه براي درمان بيمار استفاده شده، به تومور رسيده‌است. اگر چه از چنين نانوذراتي پيش از اين نيز استفاده شده بود، اين مطالعه جديد نشان مي‌دهد که فرستادن اين نانوذرات به درون بدن، اگر از راه قرار دادنشان داخل يک پوشش سيليکوني صورت گيرد، موجب مي‌شود که آنها براي مدتي طولاني در بدن باقي بمانند. اين دستگاه قابليت كاشته شدن داخل تومور را نيز دارد و در نتيجه به محققان اين امکان را مي‌دهد تا بتوانند به آن چه داخل تومور در طول زمان رخ مي‌دهد، نگاه دقيق‌تري داشته باشند.

در اين روش جديد که به آن " حسگرهاي مغناطيسي قابل کاشت در بدن " (Implanted Magnetic Sensing ) گفته مي شود از نانوذرات اکسيد آهن با پوشش دکستران استفاده مي‌شود.

محققان هم براي اختصاصي عمل کردن مولکول در اين مورد از آنتي‌بادي‌هايي استفاده کرده‌اند که يک آنتي‌ژن سرطاني به نام human chorionic gonadotrophin-β را تشخيص مي‌دهد و به آن در سطح سلول متصل مي‌گردد. در حضور اين آنتي‌ژن‌ها و در اثر اتصال آنتي‌بادي‌ها به آنها پديدة آگلوتيناسيون رخ مي‌دهد که با عکس‌برداري مغناطيسي قابل تشخيص است. نانوذرات موجود در پوشش سيليکوني در محاصره يک غشاي پرمنفذ قرار دارند که به مولکول‌هاي کوچک‌تر از ده نانومتر اجازه عبور مي‌دهد، در صورتي که ذرات مورد استفاده در اين روش تشخيصي خيلي بزرگ‌تر از آن هستند که از اين لايه عبور نمايند.

به علاوه اين دستگاه مي‌تواند با تشخيص ميزان و محل آنتي‌ژن‌هاي سرطاني به ما کمک نمايد تا بفهميم آيا تومور رشد کرده يا اين که کوچک شده‌است و يا اين که آيا تومور به مناطق ديگر نيز پخش شده‌است يا نه.

نتيجه اين مطالعه در قالب مقاله‌اي با نام

“Multi-reservoir device for detecting a soluble cancer biomarker.”

در مجله Lab on a Chip چاپ شده‌است و خلاصه‌اي از آن در پايگاه اينترنتي PubMed. موجود است.

منابع:

center/2007/oct/nanotech_news_2007-10-31c.asp

http://nano.ir

مرتبط با موضوع :

 تاریخچه سازمان پزشکان بدون مرز

 کار‌کرد‌ها و مؤلفه‌‌هاي بنيادين تو

 آفات مدیریت در نگاه امام علی‏علیه السلام