طعمه افتاد چون دهان بگشودروبهك جست و طعمه را بربود
يكي بود يكي نبود . در يك روز آفتابي آقا كلاغه يك قالب پنير ديد ، زود اومد و اونو با نوكش برداشت ،پرواز كرد و روي درختي نشست تا آسوده ، پنيرشو بخوره .
روباه كه مواظب كلاغ بود ، پيش خودش فكر كرد كاري كند تا قالب پنيررا بدست بياورد .
روباه نزديك درختي كه آقاكلاغه نشسته بود ، رفت و شروع به تعريف از آقا كلاغه كرد : ”به به چه بال و پر زيبا و خوش رنگي داري ، پر و بال سياه رنگ تو در دنيا بي نظير است . عجب سر و دم قشنگي داري و چه پاهاي زيبائي داري ، حيف كه صدايت خوب نيستاگر صداي قشنگي داشتي از همه پرندگان بهتر بودي.
كلاغه كه با تعريفهاي روباه مغرور شده بود ، خواست قارقار كنه تا روباه بفهمد كه صداي قشنگي داره، ولي پنير از منقـارش مي افتـد و آقـا روبـاه اونو برمي دارهو فـرار مي كنه .
كلاغ تازه متوجه حقه روباه شد ولي ديگر سودي نداشت .
خوب بچه هاي عزيز من چه نتيجه اي از اين داستان گرفتيد . بايد مواظب باشيد ، اگر كسي تعريف زياد وبيجا از چيزي يا كسي مي كنه ، حتمأ منظوري داره . اميدوارم كه شما هيچ وقت گول نخوريد .
زاغكـي قـالب پنيـري ديـدبه دهان بر گرفت و زود پريد
بر درختي نشست در راهيكه از آن مي گـذشت روباهـي
روبه پر فريـب وحيلت سازرفـت پـاي درخـت كـرد آواز
گـفت بـه بـه چقـدر زيبائيچـه سـري چه دمي عجب پائي
پرو بالت سياه رنگ و قشنگنيست بـالاتر از سيـاهـي رنگ
گرخوش آواز بودي و خوش خواننبودي بهتر از تو در مرغان
ورزش
دین و مذهب
