MySite.com

alireza

همونطور كه احيانا" قبلا" هم ديدين من تصميم گرفتم پيشنهاد بعضي از دوستانم را قبول كنم و متنهايي را كه توي وبلاگم ميگذاشتم را در سايت هم بزارم.من تخلص ادبيم " تنها " هست.

و تنها كار من در اين روزگار گريه و غم و غصه خوردن است.

چرا كه تنها هستم و ندارم يك همدم؛كسي كه بتوانم با او صحبت كنم آن هم بدون زحمت.

اين دنيا مرا شكست،محرومم كرده از تمام آن چيزهايي كه مي توانستم و مي خواستم كه داشته باشم.كوچكترين حواسته ام داشتن يك هم كلام است.

كسي كه بتوانم بي هيچ واهمه اي با او سخن بگويم؛بگويم از دردهايم،رنج هايم و .... .

و از آنجا كه من يك همدم ندارم ،مي گويم حرف هايم را با دلم.و اين دل ساده و بي نوايم بي هيچ چشمداشتي مي نشيند به پاي سخنم.

صبورانه مي شنود كلامم را.سنگ صبور من شده،ولي تا به كي؟او تا كي مي تواند مونس تنهائيم باشد و بخشي از تنهايي مرا بر دوش خود حمل كند؟

او به قدر كافي از اين دنيا و آدم هايش مي رنجد.

اي دل من،اي سنگ صبور و اي همدم تنهايي اين روزگار من؛بي نهايت تشكر

من به اميد تو زنده ام نه آن مرگ بد قول واين دنياي بي رحم؛اي دل ساده و البته بي نواي من،تشكر

تنها