MySite.com

baharnarenj

همه چيز به اندازه کافي آرزو کنيم!
يکي از آرزوهايتان را همين الان جلوي چشم بياوريد. هر آرزويي که مي‌خواهد باشد. مي‌خواهد پول و ثروت باشد يا عشق و محبت يا نمره قبولي و يا استراحت و تفريح يا هر چيز ديگر. فقط بگوييد از اين چيزي که آرزومندش هستيد و طلبش مي‌کنيد، چقدر از آن مي‌خواهيد. کم يا زياد!؟
اگر به شما بگويند همراه با اين آرزويي که چشم به راهش هستيد يک سري چيزها هم همراه است که شما خوشتان نمي‌آيد و از آن چيزهايي که خوشتان نمي‌آيد ولي مجبوريد دريافت کنيد، چقدر مي‌خواهيد؟ کم يا خيلي کم يا زياد؟
اگر درست و دقيق به خواسته‌ها و ناخواسته‌هاي خود از زندگي نگاه کنيد مي‌بينيد که هميشه يا خيلي کم خواسته‌ايد يا خيلي زياد. يا خيلي زياده‌روي کرده‌ايد و بيش از اندازه خواسته‌ايد و يا نه خيلي خسيسي به خرج داده‌ايد و تفريط کرده‌ايد و به اندازه‌اي درخواست کرده‌ايد که اصلا کفاف نيازتان را نمي‌دهد. سفارشتان از کاينات يا خيلي زياد بوده يا خيلي کم ولي هرگز به اندازه کافي نخواسته‌ايد؟! چرا؟
بياييد روي يک ورق کاغذ بنويسيم و هميشه جلوي چشمان خود بگذاريم که از اين به بعد از هر چيزي به اندازه کافي بخواهيم!
براي مثال در روزهاي تيره و تار زندگي از خدا بخواهيم که به اندازه کافي خورشيد به ما بدهد تا بتوانيم به کمک آن خورشيدها، افکار و ايمانمان را حتي در تاريک‌ترين روزهاي زندگي روشن نگاه داريم و راه درست را از نادرست تشخيص دهيم و فريب تاريکي را نخوريم! خوب دقت کنيد! ما تقاضاي خيلي زياد خورشيد نمي‌کنيم، فقط آن اندازه مي‌خواهيم که راه زندگي برايمان روشن شود. و به راستي بقيه‌اش را مي‌خواهيم چه کنيم؟
حال بياييد به سراغ روزهاي آفتابي برويم. روزهايي که آن‌قدر آفتاب داغ است که نمي‌توان تحمل کرد. در اين مواقع چرا نبايد به اندازه کافي باران آرزو کنيم تا بتواند زيبايي بيشتري به روز آفتابي ما بدهد و اين فرصت برايمان فراهم شود که زير نم‌نم باران قدم بزنيم بدون اينکه نگران سيل باشيم و از سرما بلرزيم.
اکنون به سراغ ايام اندوه و پرغصه زندگي مي‌رويم. وقتي احساس مي‌کنيم زندگي ديگر قابل تحمل نيست و هر لحظه‌اش عذابي سنگين است، در اين لحظات کافي است آرزو کنيم کاينات شادي و نشاط را به اندازه کافي فقط به قدري که بتوانيم غم و غصه را به کناري نهيم و سرپا بايستيم، به ما بدهد. خوب دقت کنيد. شادي بيش از حد و بي‌خيالي تمام‌ناشدني و خيلي‌خيلي زياد نمي‌خواهيم. فقط به اندازه‌اي که بتوانيم بر غصه‌هايمان غلبه کنيم و به حالت عادي برگرديم بسياري مواقع براي ما کافي است. خوب پس به همين مقدار کافي آرزو مي‌کنيم و بي‌جهت به سراغ شادي‌هاي خيلي زياد و پردردسر نمي‌رويم. همانقدر که روح ما را در تمام لحظات زندگي زنده و سرحال نگه دارد کفايت مي‌کند.
اما همه‌اش خوشي که امکان ندارد. رنج بخشي از سرنوشت انسان است. هر انساني دير يا زود در طول زندگي خود با مقداري رنج و ناراحتي دست و پنجه نرم مي‌کند. اما رنج و آزردگي چقدر بايد باشد؟ بياييد آرزو کنيم که فقط به اندازه‌اي باشد که بتواند کوچکترين خوشي‌هاي زندگي ما را به بزرگ‌ترين شادماني‌ها تبديل کند. همين قدر کفايت مي‌کند و ما بايد هنگام جست‌وجوي ناراحتي و رنج در زندگي به همين اندازه از آن قانع باشيم و آرزو کنيم که خالق کاينات فقط به اندازه طاقتمان ما را در معرض امتحان خود قرار دهد.
اگر پول جمع مي‌کنيم به اندازه کافي آنقدر که نياز متعارف زندگي خود و فرزندانمان را تامين کند جمع کنيم و اگر خرج مي‌کنيم به اندازه کافي آنقدر که نياز داريم خرج کنيم. اگر کار مي‌کنيم آن اندازه که کفايت مي‌کند وقت براي کار کنار بگذاريم و به اندازه کافي هم براي خودمان و فرزندان و همسرمان هم وقت فراهم کنيم. هر چيزي را در حد اعتدال و تعادل بخواهيم و خودمان را در خيلي کم‌ها و خيلي زيادها غرق نکنيم.
اگر تعادل را رعايت کنيم و از هر چيزي به اندازه کفايت درخواست کنيم، خواهيم ديد که زندگي نه تنها سخت نيست بلکه شيرين‌ترين هديه‌اي است که به ما داده شده است.