MySite.com

admin

سخن مدیر سایت (بخش 5)

بعد از کلی پرواز این دفعه سوار هواپیما که شدم اولین باری بود کنار پنجره هواپیما مینشستم.هواپیما که از زمین بلند شد تمام مدت بیرون را نگاه می کردم. قله سفید و سر به فلک کشیده دماوند که همیشه نشان استقامت ایرانیها که شاید به خاطراین که هیچ وقت ابری نتونسته اون را در بند خودش بگیره.مثل همین الان که دماوند سر از ابرها بیرون اورده و در بازتاب غروب خورشید خود نمایی می کنه.وقتی که از بالا به شهر نگاه می کنی همه چیز یه جور دیگه دیده می شه .و ان موقع است که می فهمی که چقدر انسان میتونه کوچک باشه . چقدر ناتوان که در کمال ناتوانیه خودش ادعای خدایی هم بکنه.الان یک پرنده داره کنار من پرواز میکنه و من حسرت می خورم کهاگر خدا این قدرت اختیار را به من نمی داد رها بودم از بند اسارت وسوسه های همیشگی واز بند این همه دلواپسی....چرا انسان باید به خدای خودش توهین کنه موجودی که احسن مخلوفاته!!!!!به کسی که دنیا را با عشق افرید .اما یک لحظه هم به او عشق نورزیدیم ونه عشق حتی فکر هم نکردیم.نه اصلا تو ای گنبد طلا تو که موجودی بالاتر از فرشته ها را در بر داری این انسان فانی چه جوری میشه که بشه مثل صاحبت . بشه مثل ضامن اهو

اصلا تو به من بگو یا ضامن آهو من بی نوا که از بند بندگی با چاقوی تیز اختیار گریختم وبه هر گوشه عالم زخمی می زنم راضمانت می کنی ایا ضمانت من را می کنی که بنده معبود گردم.پس دوباره می گم السلام علیک یا ضامن آهو یا علی بن موسی الرضا

با تشکر : حسین شکرریز